نخواستنی

به نام تو که تنها دارایی ام هستی

سلام خدایا. با اینکه می دانم صدایم را حتی اگر حرفهایم را به زبان نیاورم، میشنوی اما دلم خواست با تمام وجودم فریاد ملتمسانه بزنم که خوابهای شیرین این چند شبم را براورده کنی.

دلم گرفته از بس که دنیایم نخواستنی و پر از درک نشدن است. دلم مجاوری امام رضا را میخواهد. دلم میخواهد روبروی صحن حرم بنشینم و نگاهم را به گنبد و به ایوان طلا بدوزم و هی گریه کنم و هی هر وقت دلم گرفت این کار را بکنم. تو خودت بهتر دردهای نگفتنی ام را میدانی. کاش چشم از من برنداری...:(((