تولدت مبارک

به نام حضرت دوست

امروز ۱ آبانه و تو ۷ ساله شدی. درست شنبه ۱ آبان ۸۹ بود و سایت کارشناسی دانشکده ادبیات. قبلش خاقانی داشتیم و ساعت ۲ هم ادبیات جهان. و تو متولد شدی با یک دوبیتی ساده.

صبح هرچه کردم بیایم چند خطی بنویسم نشد. حالا هم حس و حالی دیگر نمانده برایم. شاید دیوانگی باشد اما واقعا نمیخواهم گریه کنم. برای همین آمده ام از تبعیضهایی که هست برایت بنویسم. اگر گوش کنی صدایم خیلی برایت تکراری است. آدرست صدق گذاشته ام تا بدانند صادقانه بودن و صادقانه زیستن تنها آرزو و گم کرده ی زندگیم است.

در دنیایی که خیلی نزدیک خیلی نزدیک تر از نزدیک شاهد دوروییها و له شدنها هستیم.

ببخش روز تولدت آنقدر دل شکسته ام که برایت مرثیه میگویم.